1. Zapamiętaj sobie na zawsze i na wszelką chwilę|że uraz fotograficzny to nie tylko pewna istota|jakkolwiek zarazem artykuł zginający się z skaz i linii. Te skazy i żyłce winny organizować całość słuszną|czyli subtelną dla oka.
2. Malarz może czyścić całkowite frakcji swego obrazu|ty zdołasz tylko wybierać korpuskuł rzeczywistości|każde Ci wzrok przedkłada. Posiadaj dlatego oczy trwale szeroko proste na glob; oczekuj tych jego kawałków|które coś znaczą|i tych|które składają ładne bądź intensywne w wyrazie obrazy. Sprawdzaj więc piękna i wyrazu.
3. Zdejmując na aksamitach nieciemno-białych|naucz się nie pojmować barw; staraj się ujrzeć motyw w dźwiękach czerni|innych odcieni powszedniości i bieli|czyli tak|jak będzie wyglądało zdjęcie.
4. Przyjrzyj się dobrze wybieranemu przedmiotowi: czy nie ma w zanim czegoś|co by zdemoralizowało zdjęcie. Jeśli z bochenków pstrykanej ludzie "wyrasta" drewno albo słup telegraficzny|to lub przesuń tę osobę|albo sam stań z aparatem w drugim miejscu.
5. Fotografuj tylko to|co Ci się podoba albo Cię interesuje. Jednakże zważ|że Van Gogh zdołał wziąć za temat filmu zepsute buty i stworzyć arcydzieło.
6. Staraj się uświadomić sobie|co Cię pociąga w wiadomym przedmiocie. Chyba jest to skompilowanie eksponatów|jakich aparat nie sprzączce. Wtedy nie fotografuj.
7. Ojczulek polskiej fotografii artystycznej|Jan Bułhak|głosił harmonijną regułę: "Jeden obraz – jeden temat". Nie znaczy to koniecznie|że jedno zerwanie ma spełnić jeden przedmiot; ale jeden temat albo jeden zespół towarów|albo jedno wydarzenie musi się uderzać jako najważniejsze|musi wyznaczać centralną suma poranka. Drugimi słowy|zaczepek powinien nieść jedną dominantę treściową.
8. Tę samą maksymę winno się traktować w rejonie modle: portret winien mieć jeden szczegół wizualny (jakiś artykuł|linię|kropkę bądź ich złożenie)|uwiązujące wzrok goręcej od pozostałych. Na wzór jedną|małostkową|najjaśniejszą kropkę wśród ciemniejszych lub odwrotnie – jedną najciemniejszą wśród kolosalnych|promiennych|lub jeden punkt|w jakim zbiegają się zarysy przedmiotów|lub kontrastowe rozczłonkowanie najjaśniejszych i najciemniejszych ekipy fotosy itp. Różnymi słowy|zniewag powinien włączać jedną dominantę podatną.
9. Dominanta elastyczna powinna|w miarę alternatywy pokrywać się z dominantą treściową. Nadaje to portretowi jednolitość|dobrze oddziaływając na skalę wpływania filmu w związku do świadka.
10. Modła|mianująca dominantę plastyczną|może się powtarzać w innej ilości fotki|rozszerza to rytmiczność|a więc i harmonię filmu. Jednak to ponowienie musi istnieć słabsze od dominanty elastycznej|np. może istnieć mniejsze|mniej kontrastowe itp. W odwrotnym bowiem razie wystąpi rozbicie homogeniczności filmu.
11. Każda istota ma swój ureguluj. Jednak wszystka modła ma także swój humor|odrębne wrażenia generują linki nieskomplikowane i obszerność rogów|odmienne natomiast żyłce spiralne. Czystość kojarzy się nam z zabawą|ciemność ze smutkiem. Otóż staraj się|aby uporządkuj kondycji|tj. zbiór linii i kropki|z których składa się każdy uraz fotograficzny|pasował humorowi istocie|a przynajmniej|żeby nie był z nim sprzeczny.
12. Barwy|ich posmaki i ich połączenie również mają swoje intelekty wywołane głównie przez różne skojarzenia z naszego mieszkania. Zasada wytłumaczona w artykule byłym ma jeszcze donioślejsze wdrożenie w fotografii kolorowej.
13. Strzeż się zawalenia poranka niepotrzebnymi szczegółami|broń się przed "gadatliwością" obiektywu fotograficznego.
14. Z pozostałej stronicy unikaj także mieszkań daremnych|niczego niewyrażających|czyli "jam" w mieszanki. Tę zasadę użyj ze wyjątkowa ostrożnością|bo otchłań może istnieć rzeczywista. Modelem bezsporne niebo|prawie identyczne na wszystkiej przestrzeni|które może oznaczać wielki przestwór nieskalanej aury|występując jako tło lotu żurawi|bocianów|aeroplanu…
15. Unikaj zbyt poważnych dywergencyj w napełnianiu poszczególnych fragmentów zdjęcia; sprawiają one często ciężkie czucie błędzie równowagi|chaosu. A zręczność winna przecież sprzątać.
16. Patrzaj swoje zdejmowania odwrócone " do szczyty goleniami". W tej pozycji całe śmiesznostki mieszance ciskają się same w oczy. Powtarzam regułę wyłuszczoną na świtu: upokorzenie powinno "wpajać" się do oczu jako Słuszny kolektyw kropek czerni|bieli i szarzyzn zaś Słuszny całokształt linii. Winno istnień rytmiczne w odmianie|lecz nie jednostajne!
17. W miarkę możliwości unikaj przecinania społeczeństwa ramą portretu.
18. Portrety|zarówno pojedyncze|jak i kolegialne|rób z odległości od 1 do 2 metrów ważniejszej od tej|jaka redaguje się wystarczająca. W ten sposób uciekniesz okazjonalnego "ostrzyżenia" mózgu albo nogi jak również wyolbrzymienia (przerysowania) pierwiastków położonych bliżej aparatu.
19. W portrecie unikaj pozorowania. Fotografuj w chwili|gdy rysowany tego się nie spodziewa. To samo dotyczy szajek.
20. W miarę okazyj unikaj barwnego przygotowania i barwnego kostiumu. Wzorzysta bluzka lub krawat rozcieńczają skala wyrazu buź.
21. Zdejmując wszelką sylwetka z krewna|klęknij i to nie koniecznie przez wzgląd dla projektu|ale ażeby odskoczyć wyciągu goleni. Skrót górnej połówce zwłoki nie sprawia tak chamskiego przeczucia.
22. Nie dziel horyzontem wysokości fotografie na połowę|bo to jest targ szare. Umieść linię horyzontu albo wyżej|albo skromniej medykamentu zerwania.
23. Duszą krajobrazu i platformy jest światło. Jeżeli potrafisz|przed spełnieniem usunięcia sprawdź|o której godzinie (ewentualnie|w każdej porze roku) będzie ono najkorzystniejsze dla przedmiotu.
24. Potrafisz dużo nauczyć się|fotografując nieożywione przyrody własnego utworu|smakując przy tym odmiennych zapaleń motywu.
25. Okresem fotografia odegra jakiś obrót. Jeśli raczysz|by ten gest odbywał się lekko|bez trudu|prowadź go z lewej karty do porządnej|tak jak obrót słońca na niebie|jak zbiór tekstu w księdze. Jeśli pragniesz pokazywać|że obieg napotyka się z oporem|traktuj trend przeciwny. Wodospad pstrykaj dość z moralnego obrębu rzeki. Popełniony brak można naprawić przy kopiowaniu|aranżując negatyw odwrotnie|tj. podłożem w kartę papieru. Jednak jeśliby jest to zabranie towaru o indywidualnym wyglądzie|jak wizerunek|określony budynek|widok miasta albo poziomu górskiego – odwracać w ten sposób poranka nie masz prawa. Bo to istniałoby oszustwem. I to nieprzebiegłym oszustwem.
26. Pamiętaj|że nie jesteś oprawiony skorzystać zupełnej przestrzeni negatywu. Kiedykolwiek wycinek da Ci krzywd wybitniej wybitny|więcej wyrazisty albo piękniejszy od wszystkiego negatywu|nie wahaj się obniżyć poranka do wycinka.
27. Nie podejmuj do zdejmowania na aksamitach pstrych|dopóki nie podbijesz kompletnie fotografii nieciemno-białawej. A zaczynać trzeba od czarno-pustej|jest znacznie mniej pracochłonna i tysiąckrotnie łatwiejsza.
28. A gdy zaskoczysz pstrykać w kolorze|naucz się wiedzieć odcienie i przede wszelkim kolory|nie walory siły bezbarwnej. Nabądź się dlatego na przeszkolenie swego wzroku w nurtu przeciwstawnym w stosunku do tego|co Ci doradzałem w paragrafie 2. tych prawideł.
29. Gdy oraz przytłumisz już całe nazwane maksymy|bądź gotów zaniechać od jakiej z nich|jeżeli ci oko i serce tak doradza. Nie ma w próbki zasad obojętnych|a wszelka maksyma staje się nieprzyjacielem artyzmu|gdy przewodzi do wzoru.
30. Porównywanie jest połówką nauki. Staraj się pojmować|jak pozostali produkują swoje fotografie; spoglądaj wydawnictwa i almanachy fotograficzne|uczęszczaj na wystawach.
31. Fotografia komórkowa jest unikatową karnością|jaka sporządza rzeczywistość kapryśną i trójwymiarową w portret niekolejny (statyczny) i dwuwymiarowy|płaski. To samo czyni malarstwo|plan|grafika. Interesuj się nimi|poznawaj ich wielowiekowe i przyrastający doświadczenia. Świetniej zdobywać właściwe oblicze artystyczne przez przemożenie obcych wizj9i i badań|aniżeli przez ich ignorancja.